18.10.13

Παίζουμε με τα φετίχ...;!

Παίζουμε λέει, με τα φετίχ!!! 
Η γλυκιά μου Κατερίνα apopsitexnis.blogspot.gr με προσκάλεσε να γράψω κι εγώ για 3 φετίχ που έχω. Φετίχ αντικείμενα όμως όπως είναι ξεκαθαρισμένο! Η αλήθεια είναι πως δυσκολεύτηκα να επιλέξω, όμως κατέληξα στα παρακάτω:

1ο μου φετίχ τα τσιμπιδάκια, κοκαλάκια, κορδέλες κλπ για τα μαλλιά. Μεγάλη τρέλα! Όπως και να ήταν τα μαλλιά μου, από κοντά αγορέ μέχρι μακρυά, πάντα το αξεσουάρ στα μαλλιά μου το επιζητούσα. Και φυσικά όποτε θα πάω για ψώνια, ένα τσιμπιδάκι θα το αγοράσω, δεν μπορώ να αντισταθώ! Η φωτογραφία δεν έχει πιάσει όλο το δείγμα καλά, γιατί έχουν και βάθος τα πουγκάκια, αλλά πάρτε μια τζούρα...
















2ο μου φετίχ τα παπούτσια. Από γόβες, σαγιονάρες, μέχρι μπότες και σπορτέξ. Τι πρωτότυπο για μια γυναίκα,ε? :) Σας δείχνω πάλι ένα δείγμα, γιατί επίσης ο φακός δε μπορεί να αποθανατίσει καλά το δωματιάκι-ντουλάπα παπουσιών. 





















Και 3ο μου φετίχ (αλλά όχι τελευταίο) τα καλλυντικά. Αυτό κι αν είναι φετίχ! Δύσκολο να αντισταθώ, θέλω  να πάρω τα πάντα! Τα καλλυντικά τα άπλωσα, δεν είμαι και σίγουρη ότι είναι όλα μιας και έχω σε διάφορα νεσεσέρ. Voilà!
















Και ήρθε η ώρα να μας πουν τα 3 παρακάτω μπλογκοσπιτάκια τα δικά τους 3 φετίχ...
1. 
2.
3.

Δεν έχω γράψει ποιά,ε?
Λοιπόν, επειδή απείχα κάτι μήνες από τη μπλογκόσφαιρα, λογικό να μην ξέρω ποιοί έχουν παίξει και για να μη μαντεύω, αφήνω να παίξουν οι 3 πρώτοι που θα σχολιάσουν και δεν έχουν παίξει ήδη! Σαφώς ανοιχτά παίζει και όποιος άλλος θέλει. Θα χαρώ να με ενημερώσει ότι συμμετείχε για να τον διαβάσω!

Επίσης σιγά σιγά θα περνάω από τα σπιτάκια σας, δώστε μου λίγο χρόνο προσαρμογής. Δεν σας έχω ξεχάσει, I am officially back!!! ;) 
Kisses

15.10.13

Β... Βράχια

Κι όμως κόλλησα στο Β.. Δεν το κρύβω. Έγραψα για βούρλα, έγραψα για βυθούς, όλα τα ακύρωνα.
Και να, τώρα θα μιλήσουμε για τα βράχια...

Τα βράχια που χτυπούν πάνω τους οι θάλασσες όλη την ορμή τους. Τα βράχια που αντέχουν τις φουρτούνες, που μένουν εκεί στο ίδιο σημείο για αιώνες, μα αλλαγμένα πάντα. 
Σκέφτομαι πολλές φορές και λέω, αν τα βράχια είχαν μιλιά τι θα έλεγαν? Θα έλεγαν πως υποφέρουν, πως πονούν ή πως αντέχουν, πως απλά δοκιμάζονται? 
Αν ήμουν βράχος άραγε θα ήμουν δυνατή για να αντέξω την ορμή της θάλασσας? 
Άλλες φορές απαντώ ναι και άλλες πάλι όχι. Και δεν ξέρω τελικά τι από τα δυο θα ήμουν πραγματικά.
Κλαίνε άραγε τα βράχια? Γιατί εγώ κλαίω.
Μέσα στη σιωπή κρύβω τα δάκρυα και τα φυλακίζω με χίλια δυό λουκέτα. Και όταν είναι ώρα να τα ελευθερώσω, παρέα μ'ένα βράχο τα πνίγω στη θάλασσα. Σα λες και δε φυλακίστηκαν ποτέ, σα λες και δεν έκλαψα ποτέ. Όπως σήμερα. Όπως χτες. Όπως κάθε μέρα. 
Και ο βράχος πάντα εκεί, να με συντροφεύει σε κάθε προσπάθεια πνιγμού. Χωρίς να αντιδρά, μόνο να ακούει. Εξαρτημένος από τη θάλασσα, από το ξέσπασμά της. 
Μα να, θέλω να το μοιραστώ...
Εσύ πόσο βράχος είσαι για να αντέξεις τη ζωή?

































Η πρόσκληση 24days, είναι μια ιδέα της αγαπημένης μου myStickland στην οποία έχουν συμμετάσχει κατά καιρούς τα παρακάτω ιστολόγια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...