beloved ideas!

2.3.13

Weekly Moodboard / Βραβείο

Πάει η εβδομάδα, πάει και ο μήνας!!
Ήρεμα και με πίεση μαζί κύλησε, σπίτι αλλά και έξω για διάφορες δουλειές.
Μοβ, πράσινο, λευκό, αυτά ήταν τα χρώματα της εβδομάδας που μας πέρασε..

Σκέψεις ήρθαν, σκέψεις έφυγαν..

Και ένα γλυκό βραβείο έπεσε στα χέρια μου..

Από τη γλυκιά μου φίλη Marcela πρώτα πρώτα, την υπέροχη νέα φίλη Κατερίνα και την αγαπημένη μου φίλη myStickland..
Και όλες τις υπόλοιπες blogoφίλες που το χάρισαν απλόχερα.
Ευχαριστώ!

Έχει και μερικές ερωτησούλες, ας απαντήσω..
1. Ποια blogs επισκέπτομαι συνήθως.
Επισκέπτομαι (πλέον) όλα τα blogs που έχω ταιριάξει, έχω δεθεί, βρίσκω ενδιαφέρον στη θεματολογία τους και έχω αγαπήσει ή έχω αρχίσει να αγαπώ.
2. Γιατί δημιούργησα το blog μου.
Ο λόγος δημιουργίας του blog μου ήταν (και είναι) να μοιραστώ ιδέες, εικόνες και σκέψεις, να εμπνεύσω, να γνωρίσω ανθρώπους, να μιλήσω για όλα εκείνα που είδα, μου άρεσαν, με άγγιξαν.
3. Ποια είναι τα αγαπημένα μου θέματα.
Κατασκευές, Το είδα και μου άρεσε, Thoughts, Photo a Day (η πρόταση της FMS), Diary of Bliss (η πρόταση της Κατερίνας), Weekly Moodboard (η πρόταση της Lyriel).
4. Μια λέξη που χρησιμοποιώ πάντα στο Blog.
Ευχαριστώ. Αυτή τη λέξη τη λέω επειδή τη νιώθω πραγματικά. Ένα ευχαριστώ σε όλους όσους με διαβάζετε, με στηρίζετε και με αγαπάτε. Είναι όμορφο να ξέρεις πως δεν πορεύεσαι μόνος σ' αυτή τη ζωή!

Το βραβείο αυτό το έχετε πάρει οι περισσότεροι, εγώ θα το χαρίσω σε όσους δεν το έχουν και το επιθυμούν. Μη ντραπείτε να το βουτήξετε!!! :)

Και μιας και δεν έχω πολύ ώρα που το έμαθα, κέρδισα στο Διαγωνισμό της Παναγιώτας εδώ και είμαι πολύ χαρούμενη!!!

Diary of Bliss--> Σκέψεις...

Μια εβδομάδα που φτάνει στο τέλος της, όπως έφτασε και το τέλος του Φλεβάρη..
Νέος μήνας! Μάρτης! Άνοιξη! Καλό μήνα!
Μια εποχή όμορφη, αισιόδοξη, γεμάτη χρώματα, αρώματα και εντάσεις. Μια εποχή ζωηρή..

Στον τίτλο μου, έγραψα σκέψεις..
Δεν εννοούσα σκέψεις για την εποχή όμως..
Εννοώ σκέψεις γενικά, σκέψεις που μου έρχονται στο μυαλό. Σκέψεις πότε έντονες, πότε χλιαρές, πότε ουσιαστικές, πότε ανιαρές..
Πάντα με ένα κοινό χαρακτηριστικό: να με βασανίζουν. Να μου ρουφάνε πολύ από την ενέργεια που μου έχει απομείνει. Γιατί μη νομίζετε πως όλοι είμαστε ότι δείχνουμε. Πως ενώ δείχνουμε δυνατές, είμαστε κιόλας, ή επειδή χαμογελάμε, μέσα μας δεν κλαίμε..

Καθένας τραβά τον δικό του σταυρό στη ζωή, έλεγε κάποτε η μητέρα μου και δεν είχε άδικο όσο το σκέφτομαι.
Πάντα μα πάντα όμως στη ζωή πρέπει να ελπίζουμε και να κοιτάμε μπροστά, αλλά με οδηγό το σήμερα.

Οι σκέψεις μου είναι τρελές, τόσο τρελές που τελικά δεν ξέρω τι να σκεφτώ.
Νομίζω με έχει πιάσει λίγο το φιλοσοφικό μου?
Τι είναι η ζωή? Τι είναι ο άνθρωπος? Τι κρύβει μια ψυχή?

Σκέψεις..
Θέλω ή δε θέλω? Μου αρέσει ή όχι? Μήπως βαρέθηκα? Μήπως κουράστηκα? Μήπως..
Σίγουρα θέλω ένα πράγμα στη ζωή. Τη δύναμη της αγάπης, της ενότητας και της ειλικρίνειας.
Θέλω και κάτι άλλο. Την απλή ζωή που ονειρεύομαι καθημερινά. Όχι το τίποτα, ούτε το πολύ. Το απλό, ναι, αυτό.

Άλλοτε σκέφτομαι πως η ζωή δεν θα είναι ποτέ η ίδια και ξέρω πως δεν θα είναι. Γιατί μια απώλεια είναι αρκετή να το καταφέρει. Ένα μόνο θετικό στοιχείο κρύβεται, η δύναμη. Πάντα θα παίρνεις δύναμη, πάντα θα τρέφεσαι με τις αναμνήσεις. Θα γίνεσαι ένα με το χώμα, αλλά θα ξαναγεννιέσαι μετά από αυτό.

Μια μέρα είναι ντε! Θα περάσει. Όπως πάντα..